Jonge Honden en Ouwe Lullen
Afgelopen vrijdag was ik te gast bij het #flexival (zie ook Twitter) ter gelegenheid van het 10 jarig bestaan van Jonge Honden. Die club heb ik leren kennen nadat ik naar aanleiding van een congres over duurzaamheid nog eens na ging praten met Jonge Hond Silke de Wilde.
Al vóór binnenkomst ontmoette ik oud-Pentascope-collega Marc Griffioen en met enige zelfspot riep ik hem iets toe in de trend van "he ouwe lul wat doe jij hier tussen de jonge honden". Natuurlijk één en al projectie van een bijna 44-jarige die toch nog heel graag af en toe met de jongere generatie meedraait.
Dit flexival was een chaotisch geheel van allerlei activiteiten die naast en door elkaar draaiden. We werden ook expliciet uitgenodigd om vooral overal in en uit te lopen en naar mij later bleek had daar ook niemand last van. Het deed me erg denken aan al die inspirerende bijeenkomsten die we bij Pentascope hadden, maar dan nog een tikkie uitbundiger. En inspirerend dat het was....
Al tijdens de eerste bijeenkomst lieten Marc en ik ons samen verleiden door de heren van droomzaken om de uren daarna vol in te zetten op één van hun investeringen, zangeres Muthoni (the drummer queen). Wil je meer van haar weten: surf naar africaunsigned en je vindt haar. Voordeel van een ouwe lul: naast linkedin, twitter en mail, maakten wij ook gebruik van een zeer oud medium: het bierviltje. De achterzijde van zo'n bierviltje blijkt namelijk zeer geschikt voor het versturen van een zeer gerichte boodschap: sms naar 3010: 'support muthoni flex1'. En jawel: bij de prijsuitreiking bleek dat Marc en ik de beste fundraisers van die middag waren.
Na de 'workshop' van droomzaken (tussen quotes omdat het eigenlijk een ordinaire opdracht van Martijn was om Muthoni verder in het zadel te helpen) heb ik nog volop genoten van sessies over energie, de filmpjes en een werkelijk fantastische knotsgekke VVE vergadering. Zo zie je dat je je ook als ouwe lul nog prima als een jonge hond kunt gedragen.
Overigens kwam ik er een dag later, op onze jaarlijkse Maasdag, achter dat ik in mijn wedstrijd om de beste fundraiser te worden ook een flinke supporter had. Mijn oom Marius bleek genereus te hebben gereageerd op mijn mail aan de hele familie Maas om mee te doen. En daar nog even over doordenkend: mijn oom Marius is met zijn 62 jaar nog regelmatig de jongste hond die je je maar kunt voorstellen. Oom Marius, BEDANKT!!!